. a - pa ta ( ! a )

Ουρανέ<br />όχι δε θα πω το ναι<br />ουρανέ<br />φίλε μακρινέ.<br />Πώς να δεχτώ<br />άλλης αγκαλιάς τη στοργή<br />πώς να δεχτώ<br />μάνα μου είναι η γη.<br />Πώς ν' αρνηθώ<br />της ζωής το φως το ξανθό<br />αχ ουρανέ<br />πόνε μακρινέ.<br />Κάθε δειλινό<br />κοιτώ τον ουρανό<br />το γαλανό<br />κι ακούω μια φωνή<br />καμπάνα γιορτινή<br />να με παρακινεί.<br />Κάθε Κυριακή<br />μου λέει να πάω εκεί <br />εκεί εκεί<br />που χτίζουνε φωλιά<br />αλλόκοτα πουλιά<br />στου ήλιου τα σκαλιά.<br /><br />Πώς να δεχτώ<br />άλλης αγκαλιάς τη στοργή<br />πώς να δεχτώ<br />μάνα μου είναι η γη.<br /><br />Κάθε δειλινό<br />κοιτώ τον ουρανό<br />το γαλανό<br />κι ακούω μια φωνή τρελή<br />σα χάδι κι απειλή<br />κοντά της να με καλεί.<br />Κάθε Κυριακή<br />μου λέει να πάω εκεί <br />εκεί εκεί<br />μου τάζει ωκεανούς<br />κομήτες μακρινούς<br />και ό,τι βάζει ο νους.